Etappe 10 van Stroe naar Terschuur, 27,5 kilometer 25 maart 2017

Vanmorgen vroeg op pad gegaan, op weg naar Ede Wageningen treinstation. vandaar met bus 107 naar Stroe. Helaas gaat de bus maar 1x per uur op zaterdag. Maar op Utrecht CS kon ik op het nippertje de trein om 24 pakken waardoor ik een half uur eerder aankom op Ede Wageningen. Heb hier ruim een half uur gewacht in het heerlijke ochtendzonnetje. Om 8.21 uur vertrekt lijn 107 naar Stroe en om 9.00 uur kan ik starten vanaf bushalte de drie Musketiers in Stroe. het is even zoeken waar ik de laatste keer geeindigd was. Ik heb namelijk niet zo’n goed richtingsgevoel… De halte is gelukkig in de buurt van mijn startpunt de tolnegenweg, alleen had ik het straatnaambordje over het hoofd gezien. Tja het is nog vroeg in de ochtend. 

Al snel ben ik het dorpje Stroe uit, genietend van het zonnetje en de vogeltjes die zich duidelijk laten horen. Voorbij de sportvelden waar de kinderen druk aan het voetballen zijn en de vaders met auto’s luid toeterend weg rijden hoop ik dat het straks wat rustiger op de weg zal worden.Langzaamaan komen de uitgebloeide heidevelden in zicht, met op de achtergrond de bossen waar ik straks door heen zal gaan lopen. De zon schijnt mooi op de heide, waardoor het lijkt alsof er een zilveren glans overheen ligt. Inmiddels het richtingspaaltje gevonden. Het teken dat ik hier rechtsaf moet, het begin van een groot stuk bos (Stroesche).

Het bos oogt nog wat kaal, maar hier en daar komen toch al wat groene sprietjes uit de grond. Nieuwe jonge scheuten van de bomen en hier en daar van de eikels een kiem die zich geworteld heeft. En verderop vind ik een vogelbadplaats waaruit snel een merel nog weg vliegt.Helaas op sommige punten is er geen markering aangebracht, en gebeurt het gene waarop ik  niet gehoopt had, ik loop verkeerd en kom overstekend over de verkeerde weg in een woonwijk uit en langs defensie gebouw.  Gelukkig is er een stel die mij weer het goede pad wijst, alleen ben ik 2 km te ver gelopen en ben de verkeerde weg overgestoken. Dus weer terug naar het punt waar de laatste markering stond en vandaar uit weer de goede weg op. Dus de wandeling wordt niet 27,5 km maar 2 extra. Even hoor ik geritsel van blaadjes en zie een klein holletje met een klein schattig kopje van een veldmuisje die druk is met zijn dingetjes. Hij duikt snel weer weg . Ik besluit even te wachten en gelukkig komt ie weer naar boven en kan ik snel deze foto maken. Verder lopend door het Speulder en Sprielbos loop ik langs een grote plas water en zompige grond. Er zijn hier veel broedgebieden.

Verderop is er heel wat hout gekapt wat opgestapeld is. Ik probeer de ringen te tellen van een boomstam en kom tot de conclusie dat de boom meer dan 75 ringen heeft. Er liggen boomstammen van meer dan 70 cm doorsnede tussen. Alles netjes op maat gesorteerd, en het ruikt naar vers gezaagd hout hier. Verderop komt er weer een mooi stuk heidegebied en daar staat een tafel met bankje. Ik besluit om hier mijn lunchpauze te gaan houden. Als de zon hier over de heide schijnt is het net alsof alles in bloei staat.

Verder lopend door de heidevelden, ik zit nu in natuurgebied Boeschoten staat er een grote schaapskooi. Hier loop ik met de bocht mee naar links en in de beschrijving staat dat er een bospad na 25 meter aan de rechterkant moet liggen. Ik loop natuurlijk weer veel te ver, en moet weer ongeveer 500 meter terug lopen. Er staat namelijk heel onduidelijk een wit streepje op de boom getekend. Op deze route is de markering erg slecht aangegeven.

Gelukkig loop ik verder goed en inmiddels is het aardig warm geworden met een klein beetje wind is het heerlijk om te wandelen. Verderop loop ik het mooie stukje bos uit en ruik inmiddels een mestlucht. Een mooie oude boerderij staat langs de weg en de bocht om lopend snap ik waar de mestlucht vandaan kwam. Er ligt een grote pensionstalling voor paarden. De mest ligt langs het bospad en ook is het een blubberig  pad vanwege de paarden die daar regelmatig lopen. Ik zie hier de markering over het hoofd, staat ook onduidelijk aangegeven aan de achterkant van de boom. Inmiddels ben ik de bosgrond waarover ik loop aardig zat aan het worden. Ik begin mijn voeten een beetje te voelen. Met name het gedeelte van mijn hakken. Op weg naar Veenhuizerveld, een dorpje waarvan ik nog nooit heb gehoord, de boerderijen liggen verspreid door het veld, volgens mij is het een gehucht. Verderop kom ik een andere wandelaar tegen die ook het marskramerpad loopt. Een fransman Pierre, hij is vanochtend gestart in Harskamp en loopt nu ook tot Terschuur. Hij heeft er flink de pas in en houdt regelmatig een grote pauze en maakt gebruik van zijn ipad met navigatie. Ik loop liever door zodat ik straks op tijd de bus kan halen die 1x per uur gaat. De route loopt nu door de Appelsche heide waar een groot heidegebied ligt met kronkelwegen door de heide. Het landschap wisselt nu af met heidevelden, boerenlandweggetjes en bossen. Op een groot bord staat vermeld dat hier gewerkt wordt om de heidevelden te behouden. Even verderop ligt het gehucht Appel. Een paar huizen en een bushalte. Op het busbordje staat dat de bus alleen op maandag tot vrijdag rijdt. Een scholieren lijn.. jammer.   Er loopt een boerenpad naar de grote weg. In de verte is de kerk al te zien van Terschuur, en inmiddels beginnen mijn voeten aardig te protesteren na bijna 30 km. Ik zet braaf door en elke meter voel ik de blaren opspelen. Om 16.21 kan ik eindelijk de bus naar Amersfoort nemen. Het is een lange dag geweest maar wel 27,5 km verder. En 2 blaren ter grootte van een euromunt rijker.

Dit bericht is geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *