Etappe 11 van Terschuur naar Amersfoort 21 kilometer 8 april 2017

Vanmorgen vroeg op pad gegaan, wel de trein te vroeg naar Amersfoort genomen. Daar aangekomen nog ruim 1 uur moeten wachten op de eerste bus naar Terschuur om 9.08 uur. Dan maar de tijd benutten om een kop koffie te drinken bij de Starbucke en op een goed plekje dat ik de bustijden in de gaten kan houden. Bus 102 is om deze tijd erg druk, flink gekakel het lijkt wel een kippenhok. Blij als ik er uitkan en in de stilte in Terschuur sta. Wat een rust. Even goed kijken op mijn routekaart welke kant ik uit moet. Ik heb een copie van de kaart bij mij omdat de route flink gewijzigd is en ik nog het oude boekje heb. Dank zij iemand op FB die de goede route heeft toegestuurd kan ik lekker aan de wandel gaan. De route is 8 km omgelegd.

Het begint al goed, ik moet een drukke weg over en langs een talud lopen, halverwege zou ik naar beneden moeten kunnen lopen via een paadje, maar het talud is doorgetrokken en ik loop toch maar netjes de weg af zie op de foto. Onderweg passeren diverse oude auto’s op weg naar een oldtimerdag in Barneveld. Een mooi gezicht alle auto’s blinkend en gepoetst over de weg in de zon.

De weg is lang en loopt langs de spoorlijn en regelmatig komen er stinkende tractoren met giertanks voorbij geraasd. Verderop loop ik een landgoed op “Landgoed Paradijs”. en loop langs een beekje de Esvelderbeek.

Het landschap wisselt zich mooi af in bosgebied en velden en heidegebied. Inmiddels komt de bereklauw aardig uit de sloot gekropen en groeit het als kool.

Hier en daar beginnen de bosbesjes te komen, prachtig groene struikjes in bosjes bij elkaar. De bosbesjes lijken met zuignapjes vast te zitten aan de struikjes. 

Overal poelen van water en modder, soms versperren ze de route en dan wordt het apenkooien en capriolen uithalen om er langs/ overheen te komen.

Een grote waterpoel in het gebied Het Paradijs. Heerlijk rustig lopen en genietend van alle heide en vogeltjes hier.Het gebied eindigt bij een parkeerplaats, daarna loop ik een laan in en loop ik richting een verkeersweg. Verderop loop ik langs een mooie oude boerderij waar de lammetjes en schapen buiten lopen. Het zijn nog kleine leuke spring in het velds en de kleur mag ook niet ontbreken. Zwart wit gevlekt en ze zien er erg schattig uit. Moeders houdt de kleintjes goed in de gaten als ik ze fotografeer.

Het tweede deel van het landgoed na de weg te zijn overgestoken is weer heel anders qua natuur. Meer kronkelwegen, beekjes en bruggetjes, maar zeker de moeite waard met lopen.  Inmiddels ben ik in Achterveld beland, met een omweg op de routekaart loop ik door een nieuw gebied wat waarschijnlijk ook voor de grote omleiding heeft gezorgd. Er is een nieuw stuk oever aangelegd en de beek is verplaatst zie ik. Dit stuk heet de Modderbeek. Het is een zandgebied wat nieuw aangelegd is. Aan het einde moet ik weer rechtsaf waarna ik het dorp Achterveld inloop. 

Net om de hoek bij de kerk ligt het verzorgingshuis St Joseph. Wat ik weet is dat mijn overgrootmoeder hier haar laatste dagen in 1963 heeft gesleten. Inmiddels is er op de plek een nieuw huis gebouwd. Een klein stukje verderop staat de viskraam.. Ik kan niet kiezen tussen het restaurantje om een kop soep te eten of vis. Uiteindelijk is het een heerlijke haring met uitjes geworden bij de viskraam. 

Aan het einde van de weg zie ik dit schattige boerderijtje staan, het is zonde dat er een groot huis aan de achterzijde aan vast is gebouwd.

Op weg naar Stoutenburg door een prachtig laantje. Een mooi natuurgebied met de Barneveldse Beek. Hier zit je ook vlakbij het station Hoevelaken. 

Het kasteel Stoutenburg. Ik was op zoek naar het theehuis, maar helaas werd het slecht aangegeven waardoor ik er voorbij ben gelopen. Het landgoed is mooi onderhouden hier.

Verderop staan de velden vol met bosjes Pinksterbloemen. Een mooi gezicht in de nieuw aangeplante boomgaard.

In de verte is de skyline van Amersfoort al te zien. Ik loop vandaag tot Randenbroek om vanaf daar weer richting huis te gaan.

Een erg hobbelig pad wat niet echt lekker loopt, de keien liggen schots en scheef. Voel dat mijn voeten nu gaan opspelen. Mijn wandeling eindigt vandaag in Randenbroek, dan kan ik het de volgende keer combineren met bezoek aan familie wat verderop in Amersfoort woont en vandaar uit de route weer vervolgen naar de binnenstad.

 

Dit bericht is geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *