Etappe 13 van Soesterduinen naar Hollandsche Rading 19 kilometer 27 Januari 2018

Vanochtend rond half 8 naar Utrecht station vertrokken om daar met de trein naar Soest te gaan. Het begin van een mooie dag. Niet al te koud weer, een vroeg ochtendzonnetje en een goed humeur. Een trein te vroeg genomen, waardoor ik bijna een uur moest wachten op lijn 575 in Soest Zuid, een klein buurtbusje die mij naar mijn startpunt zal brengen. Restaurant Soesterduinen waar ik de vorige keer geeindigd was.

Het was een kort ritje van zo’n 5 minuten, eigenlijk had ik dit makkelijk kunnen lopen achteraf bekeken. Muts op handschoenen aan en even kijken welke richting ik uit moet. Het is nog stil op de weg en de straat waar ik nu in loop daar staan de dure klasse auto’s geparkeerd en zo te zien is het de rijkere buurt hier… Aan het einde van de straat, een bospad in en zit ik weer lekker in een stuk bos.
Al gauw ben ik in natuurgebied de Lange Duinen belandt.


Wat mij wel opvalt hier is de hoeveelheid hondenpoep die er ligt, ondanks dat er netjes een bord staat met dat het netjes is als je de hondenpoep opruimt. Helaas zijn niet alle hondebezitters hier trouw aan, en dan maar uitkijken dat we niet in de poep trappen.
Ik loop bijna verkeerde kant uit omdat ik geen wit rode markering zie staan, en zie dan in mijn boekje dat ik de paaltjes met de blauwe kop moet volgen… het is nog vroeg, en goed lezen in je boekje is ook handig.


Verder lopend kruis ik een picknickbank en hier kruist ook het trekvogelpad. Verderop aan het einde van de bosrand loop ik richting een spoorweg overgang. Dit is een enkel spoor, toch even goed links en rechts kijken, ik heb het niet zo op spoorwegovergangen overlopen. Het is de spoorlijn van Den Dolder naar Baarn.

Aan de overkant van de spoorlijn ligt weer een mooi stuk bos. Het loopt helaas wel vlak langs de Willem Arntsz Hoeve. Een mooi Natuurgebied De Zoom, waar het lekker rustig lopen is. Ook een mooi heide gebied passeer ik.

Verderop is nog goed de schade van de storm van 18 januari te zien. Veel bomen ontworteld en er liggen hier ook veel losgewaaide dennentakken op de grond.

Een open vlakte in het bos, laat hier zien dat het gras nog mooi groen kan zijn in de winter. En even verderop zie ik een soort van een dammetje in een geul, waar eens het overtollige water mee werd afgevoerd.

In eens duikt er een grote golfbaan op de route op, het is de Lage Vuursche golfbaan. Hier is met stroomdraad de grens tussen bos en golfbaan afgezet zodat je niet zomaar op de golfbaan komt.

Verderop komt de weg uit op een grote provinciale weg, deze herken ik wel vanuit de auto als we naar onze tante in Soest reden. Het is een drukke weg, en de route zegt verderop over te steken bij een hectometerpaaltje. Het is lang wachten en druk om over te steken en toch lukt het. Een mooie villa aan de grote weg, daar loopt een pad achterlangs, met een bord verboden toegang maar wandelaars zijn welkom.

Weer in een mooi stuk bos aangekomen, en even lijkt het er op dat de zon zich weer laat zien. Paddestoelen die eens zo mooi stonden zijn nu een verdroogde smurrie geworden. bruin en half vergaan in de grond, geeft toch wel een beetje herfst gevoel hier. Verderop geeft het aangezicht van het bos een echt herfstgevoel met de bruine bladeren op de grond en de door de storm omgewaaide bomen.





Verderop zijn er bomen omgezaagd, en is alles netjes opgestapeld voor transport en verdere verwerking. Van de opgestapelde stammen zijn de ringen goed te tellen. Aan het einde van het bos duikt er ineens een prachtige oude boerderij op, hij is zo te zien gerestaureerd en heeft nog een orgineel bakhuisje er naast staan.


Eindelijk een punt voor koffie gevonden. Een boerderij met winkel die ook koffie verkopen. Aan de overzijde in de stal staat moederkoe met haar kalf rustig alles te bekijken. Zodra je dichterbij komt om een foto te maken, gaat zij beschermend voor haar kalfje staan. Dit zijn Jerseykoeien.



Vanuit hier is het nog maar een klein stukje naar het eindpunt van vandaag. Weer een stuk bos door (trouwens erg lekker rustig). En vervolgens sta je dan vanuit een bos zomaar op het station van Hollandsche Rading. Alleen nu nog voorbij het station lopen, want er wordt gewerkt aan de weg hierboven en aan het spoor. Zodat je aangewezen bent op de NS bus. Maar dat duurt niet lang voordat die komt, en mij weer naar Utrecht Overvecht terug brengt.

Dit bericht is geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *