Etappe 17 Millingen aan de Rijn naar Groesbeek 20 kilometer Woensdag 24 april 2013

Aangekomen op station Nijmegen heb ik een goede aansluiting op de bus naar Millingen aan de Rijn (lijnbus 80). De bus doet er een half uurtje over. Aangekomen bij de halte gemeentehuis, ben ik even mijn oriëntatie kwijt. De temperatuur staat al op 14 graden ’s morgens om 8.30 uur. Het is heerlijk, zonnetje schijnt al volop zo vroeg. Ik ga lekker op pad en ik heb er echt zin in vandaag. Ik loop het dorp een stukje in en kom langs een lagere school met een leuke gevelsteen.

Over een lange weg, die uitkomt in een buitengebied van Millingen, zit ik zo tussen de weilanden en akkers. Het is ’s morgens vroeg nog zo heerlijk rustig, dat je de vogeltjes goed kunt horen. Het geeft een echt lentegevoel nu met de zon op je gezicht.

Ik zit hier in een echt grensgebied: de oude restanten van de slagbomen, bij de afslaande wegen naar Duitsland, zijn hier nog terug te zien langs de weg. En hier loopt ook de rijksgrens van Nederland en Duitsland.

Ook zijn hier de terpboerderijen terug te vinden. De Zeelandse Hof is er één van, vroeger een “kleine heerlijkheid”.

Boerderij de Zeelandse Hof

Ik loop nu langs het water, het begint hier mooi groen te worden, de lente is nu echt in aantocht. Dat zie je hier goed aan al het groen en aan de bomen met de knoppen die op ontspringen staan.

Weer even een klein stukje over de grens gelopen, ik merk het niet eens, totdat je ineens de Duitse borden weer ziet. Dit blijkt een natuurgebied te zijn.

Ik loop nu een bospaadje uit en kom op een asfaltweg uit, hier kom ik langs De Plezenburg, een opvallende terpboerderij uit het jaar 1810. Hij valt wel goed op aan de weg, een grote boerderij die nu in de renovatie staat.

De Plezenburg

De Plezenburg vanaf de weg

De Plezenburg voorzijde

Als ik deze weg ben uitgelopen sta ik in het dorpje Leuth, het is erg klein en ik ben er zo weer doorheen gewandeld. 

Wel opvallend in Leuth is het grote ooievaarsnest in het dorp. Eén van het ooievaars paartje vloog net uit het nest toen ik voorbij liep.

ooievaar in Leuth op het nest

Hierna moet een een kleine weg naar links in en kom ik langs fruitbomen die mooi in de knop staan. Jammer dat de bloesem nog niet uit is, dit zouden dan nog mooiere plaatjes opleveren.

De Boog

De omgeving vormt een mooi landschap met de brug “De Boog. De brug ligt bij de grens, deze is al  eeuwenlang de verbinding tussen Leuth en Zyfflich. Links ligt Zyfflich en rechts ligt Leuth. De grensslagboom is hier nog te zien op de foto.

Ik loop langs een café/restaurant in Zyfflich en vraag vriendelijk of ik even gebruik mag maken van het toilet. Het antwoord van de dame (met chagrijnig maandagmorgen gezicht) is “we zijn gesloten”. Niet echt op een vriendelijke manier, maar ik mag dan toch even gebruik maken van het toilet. Ze durfden daarna ook nog 2,5o euro te vragen voor het toiletbezoek. Heb ik geweigerd om te betalen, stukje gastvrijheid staat toch voorop lijkt mij. Niet een aanrader voor andere pieterpadlopers om hier je stop te houden. Maar weer gauw vergeten en weer lekker verder lopen met een heerlijk zonnetje en weer een ooievaarsnest in aantocht.

Ik loop Zyfflich weer uit op naar het Nederlandse gedeelte. Hieronder volgen weer een aantal mooie foto’s van onderweg tot aan de Nederlandse grens.

een beeldentuin onderweg

in de verte de Duivelsberg bij Beek

Het pad ben ik nu uitgelopen en sta weer op Nederlands grondgebied. Ik loop nu langs een erg mooi gebied met een groot meer. Als ik hier met een boek neer zou ploffen ben ik niet meer weg te krijgen. Het is heel erg mooi en rustig hier.  Het heet hier Zum Wyler Meer.

restanten van de sluis in Querdamm liggen hier nog

Nu wordt het oversteken over een drukke verkeersweg en dan een grote klim naar boven de Duivelsberg op, 76 meter omhoog. Deze grote heuvel maakt deel uit van de stuwwal van Nijmegen. De berg was tot 1949 Duits en nu Nederlands.

een beekje bij de Duivelsberg

Beneden aan de voet ligt een pannenkoekenrestaurant  Eerst maar eens een kop koffie gaan drinken, daar heb ik nu wel trek in gekregen. En daarna weer lekker verder met mijn tocht door het mooie gebied.

Het loopt niet makkelijk met al het puin op de weg, en ook nog een aardige klim naar boven. Ik heb nu wel even genoeg heuvels gehad op deze route. Maar er komen er bij volgende tochten nog meer, zo te zien in mijn wandelboekje. Ik kom nu een andere wandelaarster tegen en we lopen samen, gezellig kletsend, verder naar het eindpunt toe.

Het landschap is hier erg gevarieerd en mooi. Ik vind dit ook een van de mooiste wandelingen tot nu toe.

Deze etappe eindigt bij de kerk in de Dorpsstraat. Ik heb geluk dat ik nog net de bus (buslijn 5 naar Beuningen) kan halen naar Nijmegen, om 15.42 uur.

 

Dit bericht is geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *