Etappe 4 van Zuidlaren naar Rolde 18 kilometer donderdag 6 juli 2012

De reis begon vanmorgen soepel, de trein vertrok op tijd. De bus in Groningen was op tijd. De laatste keer mijn vertrekpunt vanuit Groningen. Helaas geen tijd voor de Starbucks , dat inmiddels zo vertrouwd voelde. Om 09.07 uur bus 318 naar Zuidlaren (de bus naar Annen). Een ritje van 25 minuten tot aan halte de Brink, maandag het eindpunt, nu het startpunt voor vandaag.  Eerst een Zuidlaarderbol gehaald (een soort grote krentebol rijkelijk gevuld met rozijnen). En een “turfblok” een soort cake gevuld met gember en walnoten, een typisch streekprodukt. Bij een restaurantje “op ’t Olle Stee” wat al open was koffie gedronken en daarna gaan starten. Het weer zit ook mee, er was regen voorspeld maar nu schijnt het zonnetje lekker. Het startpunt is de Brink. In de verte zie ik een mooi beeldhouwwerk staan van een paard met 2 “boeren” in onderhandeling. Zuidlaren staat bekend om zijn paardenmarkt. Het beeld ziet er grappig uit, allemaal breiwerk heeft het beeld opgefleurd.

Paard

Kunstwerk ter gelegenheid van de 300e Zuidlaardermarkt Onthuld op 13 oktober 2000 door Z.K.H. de Prins van Oranje

Verder lopend kom ik bij een tuin met kunstwerken van stenen met ijzer tegen die schaapjes moeten voorstellen. erg leuk om te zien, maar wel prijzig.

Verder lopen op een weg wat naar een bospad leid kom ik het koppel tegen met de border collie “Bliksem” die ik maandag ook al tegen kwam. Leuk en toevallig om elkaar weer tegen te komen. De route loopt over een particulier terrein van de pschychiatrische kliniek Denneoord. Verderop lig een dierenweide met herten, kippen en geiten.

De lucht begint nu donker te worden, en ik begin te vermoeden dat het niet lang kan duren voor er regen gaat vallen. Het lopen gaat goed. Onder een viaduct door, oversteken en dan links een bosgebied in.

Op een gegeven m0ment zie ik aan mijn linkerhand een plant: een vingerhoedskruid (wit van kleur). De witte schijnt zeldzaam te zijn. Een mooie omgeving hier. Het is het natuurgebied de Drentsche Aa.

Het stroomdal van de Drentsche Aa, het laatst overgebleven gave beekdallandschap van ons land, is een landschap van heidevelden en zandverstuivingen, elzensingels en esdorpen-met-Brink en hooilanden.

Ik loop verder door de mooie natuur en hier maak ik wat foto’s van:

 

 

 

Op een gegeven moment kom ik uit bij een vlonderpad over een moerassig gebied. Dit pad volgen en  komt uit bij een natuurreservaat. Erg mooi met al de heide en zo heuvelachtig. Het pad gaat omhoog en zo heb ik mooi uitzicht over de omgeving.

Vlonderpad over het moerasgebied.

Ik zie in de verte een hunebed. Deze heb ik nu dus niet misgelopen. Een paar foto’s van gemaakt.

Het hunebed is een klein en incompleet hunebed. Het heeft nog twee dekstenen. Het is te bereiken via    wandelwegen in het natuurgebied Gasterse Duinen (tussen de weg van Gasteren naar Oude Molen en het fietspad van Gasteren naar Schipborg.
In de 19e eeuw is nogal onzorgvuldig omgesprongen met dit hunebed. De toenmalige eigenaren hebben het graf opengebroken (er was toen nog sprake van drie dekstenen) op zoek naar archeologische voorwerpen voor een tentoonstelling tijdens het negende Landhuishoudkundig Congres te Assen.

Het park uitgelopen en bijna Gasteren bereikt. Ik wilde eigenlijk vandaag tot daar gaanlopen. Maar de enige bushalte was buiten dienst gesteld, een zo moest ik toch doorlopen naar Rolde. Maar het lopen gaat nog steeds goed, geen pijn aan de voeten. Het dorpje uitgelopen en op een boerenlandweg naar rechts gegaan en daar een smal karrespoor volgen. Het landschap veranderd hier heel snel. Nu bijna bij een grote weg aangekomen moet ik oversteken naar de andere kant van de weg. Doorlopen en langs een hefboom kom ik uit bij weer een vlonder. Deze gaat over een moerassig/veen gebied. Ik kom bij een groot veld uit en zie nu alleen maar heide en zand.

 

Een windgong van hout in het Balooërveld.

Donkere wolk met regen op komst.

Ik loop nu door het zand over het Ballooërveld, het grootste restant “woeste heide” in Drenthe. Nooit bebost dankzij de functie als militair oefenterrein. Het loopt zwaar door het zand, en als dan ook nog een regenbui nadert. Het valt mee met de regen, wat grote druppels en is gelukkig weer snel voorbij. In de verte zie ik de eerste grafheuvels al liggen.
Een mooi stukje historie. Verder op kan je bijna gaan schaapjes tellen. Ze steken ineens allemaal voor mijn neus langs over. Een hond leidt de groep schapen, geweldig hoe hij ze allemaal bij elkaar drijft. Ik heb er een paar mooie foto’s van gemaakt.

 

 

Ik loop nu door een weiland met wildrooster. Zo de “zandbak’ ben ik nu uit. De erg mooi hier.


Op een asfalt weg loop ik naar rechts en kom ik uit op de Ballooërstraat. Aan mijn linkerhand zie ik nu het museum van Bartje. Ik besluit om er een kijkje te gaan nemen, ik heb nog wel wat energie gelukkig. De toegang kost niets. Daar lekker een kop koffie genomen met huisgemaakte appeltaart. Erg leuk ingericht met buiten een grote plaggehut.


Nu nog naar de bushalte lopen, die ligt iets verderop bij de kerk, op de Brink. Nu voor de volgende wandeling heb ik een mooi startpunt.

 

Dit bericht is geplaatst in Uncategorized. Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *